 |
 |
 |
|
Rehabilitacja w wodzie i nauka pływania metodą Halliwicka
Nazwa metody Halliwicka pochodzi od imienia szkoły dla dziewcząt w Southgate w Londynie - The Halliwick School for Girls, gdzie w 1949r. nauczyciel James McMillan stworzył jej podstawy. Jest to metoda rehabilitacji w wodzie przy jednoczesnym nauczaniu pływania. Przeznaczona jest dla osób w każdym wieku zarówno dla niepełnosprawnych, jak i dla zdrowych. Została oceniona jako bezpieczna dla wszystkich. Opiera się na wykorzystaniu naukowych podstaw hydrostatyki, hydrodynamiki i mechaniki ciała w usprawnianiu ruchowym w środowisku wodnym. McMillan opracował 10 punktów nauczania, stanowiących fundament metody Halliwicka. Punktem wyjścia terapii jest oswojenie pacjenta z wodą, aby przebywanie w środowisku wodnym stanowiło dla niego przyjemność. Kolejne etapy kładą nacisk na osiągnięcie w wodzie coraz większej niezależności, swobody oraz konkretnych umiejętności. Zajęcia odbywają się w zorganizowanych grupach. Pacjent uczestniczy w terapii wraz z instruktorem, rodzicem lub opiekunem, z którym w trakcie zajęć stanowi parę wewnątrz grupy. Uczestnictwo w zajęciach grupowych umożliwia kształtowanie więzi społecznych ze swoimi rówieśnikami. Pracując metodą Hallwicka nie korzystamy z jakichkolwiek przedmiotów wypornościowych – niepełnosprawni są wystarczająco ograniczani przez różne przyrządy na lądzie. Podtrzymanie dziecka jest zadaniem instruktora lub rodzica. Przy asyście terapeuty pacjenci uczą się korzystać z właściwości wody, kontrolować równowagę i oddychanie dzięki wspólnym zabawom, dostosowanym do wieku uczestników grupy. Po przystosowaniu do środowiska wodnego i opanowaniu podstaw utrzymania równowagi, pacjenta przygotowuje się do samodzielnego poruszania się w wodzie. Na tym etapie, często po raz pierwszy, dziecko może poczuć całkowitą niezależność poruszania się. tekst: mgr Mirosław Madej - Zastępca Kierownika Działu Rehabilitacji
|